مقام روضه خوانی

مرحوم شیخ رمضان علی قوچانی از علمای معروف و ائمه جماعت مسجد گوهرشاد بودند ایشان مریض و مشرف به مرگ شدند. جمعی از اقوام و دوستان و آشنایان برای تشییع  جنازه ایشان آمدند.

ناگهان می بینند که ایشان حرکت کرده و چشم ها را باز می کند و با صدای ضعیف همه را فرا می خواند و می گوید می خواهم برایتان روضه بخوانم همه تعجب کردند چون ایشان منبریِ روضه خوان نبودند.

معاونت شبکه‌های اجتماعی موسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان، به عنوان یکی از حامیان معنوی نخستین کنگره سراسری شعر و داستان حضرت ام البنین (س)، اقدام به پشتیبانی این طرح ارزشمند در فضای مجازی نموده است.

هشتمین دوره جشنواره شعر گلدسته‌های سپید با موضوع کنگره شعر ام‌ البنین(س) و به میزبانی دبیرخانه کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان تهران برگزار شده است.

معرفی کنگره:
هشتمین دوره شعر گلدسته های سپید، با موضوع حضرت ام ‌البنین(س)، میزبان مسابقات شعر و داستان است که از اوایل آذر ماه و همزمان با ارسال پوستر و فراخوان این مسابقات آغاز شده است.
این مسابقات شامل دو بخش زیر است:
- بخش اول با موضوع حضرت ام ‌البنین(س) و مربوط به رده سنی جوانان و نوجوانان
- بخش ویژه با موضوع مادران و همسران شهدا
علاقه‌مندان می توانند در این دو موضوع، آثار خود را به شکل شعر کلاسیک، شعر نو و داستان نویسی ارائه دهند.

دبیرخانه کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان تهران امسال در حالی میزبان هشتمین دوره کنگره گلدسته‌های سپید است که ستاد عالی کانون های فرهنگی هنری مساجد، اداره کل ارشاد استان تهران و حرم حضرت ابوالفضل(ع) نیز در این کنگره مشارکت خواهند داشت.

...

سلام

من هفده سال دارم. هفت ساله بودم كه از زادگاهم اهواز به دليل شرايط كاري پدرم به اصفهان مهاجرت كرديم. در اصفهان غريب نبوديم اكثر خانواده ي مادرم در اين شهر بودند اما حدود يك سال بعد از مهاجرت ما به دليلي كه هرگز نفهميدم پدرم با دايي بزرگم قطع رابطه كرد.

   روزها و شبها از پی هم می گذشتند و مرد جوان همچنان آواره کوه و بیابان بود.
پس از چند روز آوارگی اینک به صحرای سینا رسیده بود و خدا می دانست در آن سوی صحرا چه سرنوشتی در انتظار او بود.
اندک اندک دورنمای شهری در افق پدیدار شد: مدین؛ جایی که اعراب کنعانی در آنجا سکنی گزیده بودند.
در حومه شهر چاه آبی خوش گوار یافت که شبانان دسته دسته گله های خود را بدانجا می آوردند وآب می نوشانیدند.

گناهکار                                

مطلب ارسالی از سوی  دوست گرامی م. کاتوزیان:

مطمئنا تماشای صحنه های زیبا و پر لطافت این فیلمِ کوتاه، «جذابیت» نوشته ی ضمیمه این ایمیل « پل بسازیم نه حصار ... » را دو چندان خواهد کرد؛

لطفا بخوانید؛ زیاد وقتتان را نمی گیرد ...

«امام، مراقب شیعیان...»

على بن يقطين در ظاهر از مقربان و نزديكان هارون الرشيد و در باطن، از شيعیان و محبین امام موسى کاظم (علیه السلام) بود. او پيوسته در خفا با امام کاظم (علیه السلام) مكاتباتی داشت،خمس مال خود و هر طرفه و تبركى كه بدست می آورد برای امام (علیه السلام) به سوی مدينه روانه می کرد.

تاثیر حجاب و عفاف بر کاهش آسیب اجتماعی

چکيده

حجاب به معنا پوشش بیرونی و عفاف به معنا پوشش درونی ، این دو عامل باعث سلامت جامعه است و در صورت نبود این دو موجب به وجود آمدن مشکلات و اثرات مخرب زیادی درجامعه خواهد شد. حجاب به عنوان يک خواسته فطري است که  محدود به اسلام نیست. خالق بشر که بر تماي اسرار و رموز آفرينش، عالم خبير است، زيبايي، امنيت، رشد و تعالي انسان ها به خصوص زن را در عفاف و حجاب دانسته است، آيات نوراني قرآن کريم ضرورت  اين حکم الهي را به نحو مطلوب تبيين کرده است، مسأله حجاب که یک دستور دینی است از مسائل مهم جامعه ماست و با بسیاری از مسائل پیوند خورده و دارای ابعاد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است. این مسأله ازآن جهت که خطابش با زنان است، به نیمی از جمعیت جامعه مربوط است و از آن جهت که در تنظیم روابط زن و مرد نقش دارد، به همه افراد جامعه مربوط می شود رعایت حجاب نه تنها برای خود زن ارزش آفرین است، بلكه باعث حفظ ارزش هاي انساني، جامعه، مبارزه با تهاجم فرهنگی غرب، کاهش چشمگير مفاسد فردي و اجتماعي، آرامش و پايداري نهاد مقدس خانواده و استيفاي نيروي کار در سطح جامعه... است. از آن جا که اين موضوع نقش بارزي درکاهش آسیب اجتماعی دارد سعي شده با رويکرد به جايگاه نهاد خانواده نقش آن در پايداري اجتماع ارائه گردد.

مرد باید مردانگی داشته باشه!

جوراب هایم را از زیر تخت برداشتم و انداختم در ماشین لباسشویی. دو هفته بود که شسته نشده بودند. درب شیشه ای ماشین را که باز کردم، آبشار لباس های کثیف به بیرون جاری شد. جوراب ها را به همراه دیگر لباس ها به ماشین ریخته و با کل بدنم راه خروج آن‌ها را سد کردم و با یک دست به سرعت در ماشین لباسشویی را بستم. بعد خسته و کوفته از نبرد تنگاتنگ با لباس های بوگندو گوشه ای از آشپزخانه که به تازگی لانه‌ی حشرات زیادی شده بود و بوی بدش تا دو فرسخی می رفت، کز کردم و به این فکرکردم که باید به افسانه زنگ بزنم. آری، باید به افسانه زنگ می زدم و حداقل طرز کار لباسشویی را از او می پرسیدم. هرچه باشد، جهیزیه‌ی خودش بود و بهتر می دانست چطور کار می کند. اما نه، اگر این کار را می کردم، می فهمید که چقدر در امور منزل به او وابسته ام و مهم تر از آن ابهت مردانگی ام زیر سوال می‌رفت.

من رنگ سبز دوست دارم و او آبی، من به هیچ وجه آبگوشت دوست ندارم و او غذای محبوبش آبگوشت است. من از موسیقی سنتی بدم می آید و او به شدت علاقه مند این مدل آهنگ ها است. من عاشق دریا هستم و او کوه دوست دارد. من از فوتبال متنفرم و او به شدت فوتبالی است و حتی سرکار هم فوتبال تیم محبوبش را نگاه می کند.

صد و نود و چهارمین خاطره ی چی شد چادری شدم: توسل به امام زمان(عج)

دوباره چادری شدن من بر می گردد به آن زمان که متوجه نگاه های عاشقانه ی یک جوان 17 ، 18 ساله به خودم شدم که در همسایگی خانه ی ما مغازه ای اجاره کرده بود و من هروقت از خانه خارج می شدم متوجه رفتار عجیب و نگاه های خاص او می شدم .

از آن نگاه ها و لبخندها خیلی ناراحت بودم چون واقعا اعتقادات دوست داشتنی و زیبایی با حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و امام زمانم داشته و دارم. می دانستم این نگاه ها هوس آلود است چون هیچ سنخیتی بین من و آن جوان وجود نداشت و تنها ظاهر من بود که او را جذب کرده بود. نمی دانستم باید چکار کنم.

خیلی نام مبارک امام زمان را به زبان می آوردم و از ایشان کمک می خواستم : یا صاحب الزمان ادرکنی یا صاحب الزمان مرا دریاب ، تو می توانی دل من را از لرزش نجات دهی و نگاه مرا و آن جوان را به راهی که به سوی تو منتهی می شود ختم کنی . همان موقع بود که ناگهان به یاد چادر افتادم.

من حجابی کامل داشتم اما با مانتو و روسری آبی رنگ. قرار بود فردای آن روز با مادرم به خرید بروم اما نتوانستم صبر کنم و همان موقع برای خرید چادر اقدام کردم و و در اولین فرصت آن را دوختم .

اولین بار که چادرم را سرم کردم و از خانه بیرون آمدم دقیقا متوجه شدم که آن جوان نگاهش را از من برداشت. به لطف خدا مغازه ی دیگری را کرایه کرد و از آنجا رفت و من تا همیشه شیفته ی چادرم شدم.

چادرم را که بر سر می کنم و بیرون می روم آرامشی را احساس می کنم که هیچ لذتی را شیرین تر از آن در زندگی ام تجربه نکرده ام.

با پوشیدن چادر هم حجابم را رعایت می کنم هم برای خودم مصونیت ایجاد می کنم و هم اینکه با وقاری که چادر به من داده است زیباتر شده ام اما این زیبایی خاص به گناه منتهی نمی شود .

همیشه خدا را شکر می کنم که چادری شده ام و به چادرم افتخار می کنم . امید است همیشه چادری باشم و دعایم در آخر نمازها همان دعای سفارش شده در عصر غیبت است :

یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک

س. عین

من اگر پسر بودم…
اسمم حتما علی بود! سید علی…
آن وقت شب ها بعد از مسجد حتما می رفتم زورخانه تا کباده بکشم و میل بزنم و با نفس ِ مرشد جان بگیرم، مرشد علی مولا بخواند و من با ضرب انگشتانش غرق ِ یا علی شوم… میان گود چرخ بردارم و مرشد برایم ضرب بگیرد، مرشد مولا مدد بگوید و من یا علی…
حتما کشتی هم می گرفتم… می شدم یک کشتی گیر با اخلاق… می شدم یک پهلوان تمام عیار!!
من عاشق مرام پهلوانیم…
من اگر پسر بودم… حتما پهلوان می شدم… زورخانه می رفتم و کشتی می گرفتم، و هیچ کس حریفم نبود!! اما با همه ی زوربازویم، خوش خلق بودم و با همه مهربان، برای مادرم هم نوکر !! اصلا پهلوان بودن یعنی همین!!

الان اما یک دخترم!!
نه مرشدی برایم ضرب می گیرد و نه من میان گود پا می گذارم! و نه حتی بزن زنگی و نازنفسی و صلواتی و یا علی مددی!
زورخانه رفتن و کباده کشیدن و کشتی گرفتن هم فقط توی خیالاتم پر می کشد!!

من یک دخترم…
زورخانه و تشک کشتی جای ما نیست! اما پهلوان که می شود بود!!

جز من کدام پهلوان را می شناسی که تمام کوچه و خیابان ها برایش زورخانه باشند و گود؟! لباس مشکی پهلوانیش را که بپوشد کسی حتی جرات نکند تماشایش کند چه رسد به هم آورد شدن!! آن وقت تمام مرشدهای خدا برایش ضرب بگیرند و هر نگاه پلیدی را که خاک کرد بلند یا زهرا بگویند!!
جز من کدام پهلوان هست که حتی سیاهی رخت پهلوانیش به جان حریف رعشه اندازد؟!! جز من کدام پهلوان هست که با این همه زور! خوش خلق است و با همه مهربان؟! برای مادر هم نوکر؟!…

من یک دخترم… ما دختریم…
تمام شرق و غرب حتی از سیاهی چادر ما می ترسند، چه رسد به خود ما! تمام نگاه های ناپاک هم از ما می ترسند… عجب زوربازویی داریم…
ما دختریم… دختران چادری… تمام دنیا از ما می ترسند،اما با اینهمه قدرت باز هم مهربانیم و خوش خلق و برای مادر نوکر…
پهلوانی یعنی همین…

خودمانیم! عجب پهلوان هایی هستیم! بگویید مرشد برای ما ضرب بگیرد…!!!

حاج محمد اسماعیل خجسته باقرزاده، پدر عروس، از کاسبان دین دار و باسواد مشهد بود. او پذیرفت که دخترش به عقد طلبه تازه از قم برگشته ای درآید که تصمیم دارد در مشهد ساکن شود، آیت الله میلانی و دیگر بزرگان اهل علم مشهد او را می شناسند و تایید می کنند و به او علاقه دارند.
به گزارش مشرق، در کتاب "شرح اسم” که به بیان زندگی نامه مقام معظم رهبری در سال‌های قبل از انقلاب پرداخته است، مطلب مربوط به ازدواج ایشان به شرح زیر است:

مدتی از بازگشت به مشهد نمی گذشت. بانو خدیجه که در اندیشه ازدواج پسر دومش بود، دست به کار شد و دختری را که در خانواده ای سنتی و با علائق مذهبی پرورش یافته بود، به او پیشنهاد کرد. همو پا پیش گذاشت و مقدمات خواستگاری را فراهم نمود. همان راهی را که چهار پنج سال پیش برای سید محمد رفته بود، این بار برای سید علی پیمود.

حاج محمد اسماعیل خجسته باقرزاده، پدر عروس، از کاسبان دین دار و باسواد مشهد بود. او پذیرفت که دخترش به عقد طلبه تازه از قم برگشته ای درآید که تصمیم دارد در مشهد ساکن شود، آیت الله میلانی و دیگر بزرگان اهل علم مشهد او را می شناسند و تایید می کنند و به او علاقه دارند.

هزینه ازدواج، آن بخشی که طبق توافق به عهده داماد بود، توسط آیت الله حاج سید جواد خامنه ای تامین شد که مبلغ قابل توجهی نبود. مخارج عقد را گذاشتند به عهده خانواده عروس که حتما قابل توجه بود. "آن ها مرفه بودند، می توانستند و کردند” اویل پاییز ۱۳۴۳ سید علی خامنه ای و خانم خجسته پیوند زناشویی بستند. خطبه عقد توسط آیت الله میلانی خوانده شد.

از این زمان، همدم، همسر و همراهی تازه، که هفده بهار بیش نداشت، پا به دنیای آقای خامنه ای گذاشت که در همه فرودهای سرد و سخت زندگی سیاسی و شاید تک فرازهای آن در آن روزگار، یاری غم خوار و دوستی مهربان بود. کارت دعوت را سفارش دادند و روز جشن را که در خانه پدرعروس در پایین خیابان برگزار می شد، تعیین کردند. آن شب آقای خامنه ای در آستانه ورودی ایستاده بود و از میهمانان استقبال می کرد. مراسم، آن طور که مرسوم خانواده های مذهبی و مقید آن زمان بود، برگزار شد.

پس ازعقد و پیش از هم خانه شدن، نوعروس خانواده خامنه ای باخبر شد که شوی ۲۵ ساله اش پا در میدان مبارزه دارد. "شاید اولین روزها و … یا هفته های پیوند [مان]… بود، مسائل سیاسی من به وسیله خودم برای ایشان مطرح شد… شاید قبلا هم می دانستند که من توی این مسائل سیاسی هستم، لکن مرا به [چشم] طلبه ای … که مورد توجه و علاقه… بزرگان و اساتید… هستم… نگاه می کردند.”

 http://www.leader-khamenei.com

خطيب توانا حجة الاسلام و المسلمين جناب آقاى محمد تقى فلسفى اين خاطره را كه در زندگى خودش رخ داد نقل كرد: اواخر اسفند ماه سال 1316 شمسى بود، يكى از بازرگانان تهران مرا دعوت كرد تا با هم به مشهد برويم و هنگام تحويل سال در آنجا باشيم ، با هم به گاراژ رفتيم ، آن زمان اتومبيل سوارى كم بود، ديديم در گاراژ يك سوارى توقف كرده چهار مسافر دارد و منتظر مسافران ديگر است ، من و ميزبانم به اتفاق يك مسافر ديگر سوار آن شديم و حركت كرد تا از راه سمنان به مشهد برود، وقتى كه از تهران بيرون آمد، مردى كه در جلو نشسته بود به سمت چپ پيچيد يكى يكى از شغل مسافران جويا شد، و بعد خودش را چنين معرفى كرد:
((من كاشانسكى نام دارم در مشهد تجارتخانه داشتم ، چند سال قبل تصميم داشتم به اصفهان بروم و در آنجا مشغول تجارت شوم ، به اصفهان رفتم ولى منصرف شدم و اكنون به مشهد باز مى گردم ، او دو پاكت بزرگ پرتقال در جلو پايش گذاشته بود و مى گفت اين پرتقالها را براى نوه هايم تحفه مى برم ، البته در آن زمان بر اثر مشكلات نقل و انتقال پرتقال كم بود، به هر حال نوبت من شد، كاشنسكى به من رو كرد و گفت : شغل شما چيست ؟ (مرا نمى شناخت )
گفتم : آشيخى . (با توجه به اينكه زمان سلطنت رضا خان بود)
گفت : آشيخى چيست ؟
گفتم : مسايل دينى را به مردم ياد مى دهيم ، از خدا و پيامبر، امامان عليهم السلام ، عبادات ، معاملات ، حلال و حرام سخن مى گوييم .
تا به اينجا رسيدم سخنم را قطع كرد و با فرياد گفت : ((از اين حرفها دست برداريد، مردم را معطل كرده ايد، و عمر همه را هدر مى دهيد.))
به اين ترتيب گستاخى و بى ادبى كرد، ميزبانم خواست جوابش را بدهد، گفتم ساكت باشد فعلا اول سفر است .
اتومبيل همچنان راه مى پيمود تا به رودخانه اى رسيديم ، اواخر اسفند ماه در ميان رودخانه آب جارى بود، اتومبيل مى بايست از كف رودخانه عبور كند، راننده ماشين را كنار زد و توقف كرد و گفت بايد صبر كنيم تا اتومبيل بزرگ بيايد، اگر در داخل آب مانديم ، ماشين را بيرون بكشد، طولى نكشيد، تا يك كاميون سقف دار فرا رسيد، در كف كاميون بار مسافران بود، و مسافران هم روى بارها پشت سر هم نشسته بودند، كاميون عبور كرد و در آن سوى آب ايستاد و مسافرانش كه مازندرانى و زوار مشهد بودند پياده شدند، وقتى كه اتومبيل ما حركت كرد، در وسط آب بر اثر فشار زياد آب ، خاموش شد، راننده گفت : درهاى اتومبيل را باز كنيم و پاها را بالا نگهداريم تا آب از كف اتومبيل نيز عبور كند.
در اين هنگام كاشانسكى ديد بر اثر عبور آب از كف ماشين پاكتها پاره شد و پرتقالها با حركت آب به رودخانه وارد شد.
وقتى كه چشم مسافران كاميون به پرتقالهاى شناور روى آب افتاد، شلوارهاى خود را بالا زدند، و براى گرفتن آنها به وسط آب مى رفتند، كاشانسكى به من رو كرد و گفت : به مردم بگو پرتقالها را بگيرند و جمع كنند، آنها را نخورند، من به مردم گفتم : ((اى زايران مشهد مقدس ! مبادا اين پرتقالها را بخوريد، شما داريد به زيارت مى رويد، پرتقالها مال اين آقا است ، آنها را از آب بگيريد و تحويل صاحبش بدهيد.))
آنها هم زحمت كشيدند پرتقالها را گرفتند و يك جا تحويل صاحبش ‍ دادند.
راننده كاميون هم با استفاده از سيم بوكسل اتومبيل ما را از آب بيرون كشيد و حركت كرديم ، كاشانسكى از من تشكر كرد، من به او گفتم : ((حالا فهميدى آشيخى يعنى چه ؟))⁽⁶⁵⁾
او به اشتباه خود پى برد و دريافت كه شغل روحانيت بسيار مهم است ، و موجب حفظ اموال و امنيت و ناموس و روابط نيك اجتماعى و آسايش ‍ زندگى خواهد شد.

سرگذشتهای عبرت انگیز/محمدی اشتهاردی/http://ghadeer.org

صد و هشتاد و نهمین خاطره ی چی شد چادری شدم: محکمترین دلیل برای انتخاب چادر

وقتی رفتم پیش دانشگاهی عاشق دبیر ادبیاتم شدم  چون حس کردم حجابو دوس دارن  هد زدم  تا ترم 3 دانشگاهم همیشه هد داشتم هیچوقت اجازه ندادم حتی یه تار موم بیرون باشه ولی چون این حجاب با احساس به یه موجود خاکی شروع شده بود بازم رفت....

وقتی رفتم مشهد به امام رضام قول دادم دختر خوبی باشم از اون موقع بازم حجابم کامله ...

از تیرماه فقط دغدغه اینو داشتم که چادری شم با پریسا دوستم هم مشورت کردم اونم با اینکه چادری نیس ولی تشویقم کرد...

من موندم با کلی فکر که خدا تو زمستون چیکار کنم سختم میشه ، خدا تابستونا گرمم میشه ... البته نا گفته نمونه خیلی برخوردای بدی از برخی چادری ها دیده بودم که فک میکردن خودشون فرشته اند و بقیه جنی یا بچه شیطونی، چیزی، و خلاصه نگاه تحقیر امیزی داشتند بطوری که از چادر زده شده بودم ولی مگه همه چادری ها بدن؟ نه ....یا مثلا همه مانتویی ها بدن؟ نه...

خلاصه میدونین آخرش به چی فک کردم

...

من که با کلی خطا دل اماممو شکوندم، واسه زخمهایی که خودم به دل مبارک اقا زدم باید یه مرهمی جور کنم ...

خوب حجاب داشتن که واجبه باید یه کاری  کنم که واسه خودم خیلی سخت باشه

تصمیم گرفتم چادری شم با اینکه واقعا سختمه

چادرم هدیه ای برای مولایم مهدی

اقا جان قبول کن این تحفه را از من و برام دعا کنین تا اخر ، همراهم حفظش کنم...

***

البته اینم بگم تو خونه ی ما هیچوقت به من حجاب تحمیل نشد. به قول دکتر شریعتی:

"نمیخواهد لباسی بدوزید و بر تن زن امروز نمایید فکر زن را اصلاح کنید او خود تصمیم میگیرد که چه لباسی برازنده اوست"

نا گفته نمونه  چادری شدنم با مطالعه بوده  و تو اون خیلی از وبلاگا مثله زینت زن=حفظ حجاب یا دختران ماه پیشونی نقش داشتند.

تحمیل کردن حجاب نتیجه ی بدی میده .آخرش میشه یه دختر چادری که فقط موقع از خونه در اومدن چادر داره و سر کوچه چادر میره تو کیفش و میشینه وسط خیابان به ارایش کردن چیزی که خیلی دیده شده...

سهیلا ارسال در وبلاگشون

..................................

لینکهای مرتبط:

شما هم دعوتید: دعوت نامه ی اولین فراخوان وبلاگی من و چادرم با موضوع " چی شد چادری شدم؟"

خاطره های شرکت یافته در این فراخوان تا این لحظه

خادم الزهراهای این طرح : لیست خادمان افتخاری اولین فراخوان من و چادرم تا این لحظه

اطلاعیه: کتاب مجموعه خاطرات چی شد چادری شدم منتشر شد

اگه شما هم چادر رو به عنوان پوشش انتخاب کردید یا از چادر خاطره ی جالبی دارید لطفا همین الان خاطره تونو بفرستید و به همراهان این فراخوان وبلاگی بپیوندید

لبخند رضایت حضرت زهرا سلام الله علیها نصیبتون

صد و هشتاد و هشتمین خاطره ی چی شد چادری شدم: آرام آرام طعم شیرین چادر را چشیدم

وقتی به بسیج می رفتم چادر سرم می کردم. به تدریج ارتباط و رفت و آمدم به بسیج بیشتر شد و بالطبع چادر هم بیشتر سرم کردم.

انگار در این رفت و امدها طعم شیرین چادر را آرام آرام چشیدم حدود یک سال بعد تصمیم گرفتم برای همیشه و همه جا تاج بندگی را بر سر نگه دارم.

خوشبختانه در این تصمیم با استقبال خوب خانواده ام رو به رو شدم  همه مرا تحسین کردند و یادم نمی آید کسی حرف سردی به من زده باشد

روز به روز علاقه ام به چادر بیشتر شد تا آنجا که الان در 27 سالگی چادر به جونم بسته ست و آن را با دنیا عوض نمی کنم.

عاطفه