خدايا به پيمان اسلام به‏ تو توسّل مى‏ جويم،و به حرمت قرآن بر تو تكيه مى ‏كنم،و به محبّتم نسبت به پيامبر درس ناخوانده قريشى هاشمى عربى تهامى مكّى مدنى،همجوارى نزد تو را اميد مى ‏نمايم،پس انس ايمانى مرا در عرصه وحشت نينداز، و و پاداش مرا،پاداش كسى‏ كه غير تو را عبادت كرده قرار مده،چه اينكه مردمى به زبانشان ايمان آوردند تا جانشان را به اين وسيله حفظ كنند،پس به آنچه آرزو داشتند رسيدند،و ما با زبان و دلمان به تو ايمان آورديم،تا از ما درگذرى،پس ما را به آنچه آرزومنديم‏ برسان،و اميدت را در سينه‏ هايمان استوار كن،و دلهايمان را پس از آنكه هدايتمان فرمودى گمراه مكن،و از جانب خود ما را ببخش،كه تو بسيار بخشنده‏اى،به عزتت سوگند اگر مرا برانى،از درگاهت نخواهم رفت،و از چاپلوسى نسبت به تو باز نخواهم ايستاد،به‏ خاطر الهامى كه از معرفت به كرمت و گستردگى رحمتت به قلب من شده،بنده به جانب چه كسى جز مولايش‏ مى‏ رود؟و آفريده به چه كسى جز آفريدگارش پناه مى‏ برد؟